İbn-i Kayyim´inbu ve benzeri, edeb-i şer´i harici ifadelerinden; nefsini ve şeyhini aşiri medh ettigi, mezhebsizligini ilan ettigi, tüm ehl-isunnet alimlerini; taassub, delilsizlik ve korkaklikla ittiham eyledigi ve bunun zimninda, başda Hz. Ömer olmak üzere, üc talakin vukuuna kaail olanlari cehalet ve yanliş yolda olmakla tahkir ettigi azicik düşünmekle dahi anlaşilmaktadir. Ancak, akl-i selim sahibi olanlarin, o mubarek zevati taklid etmeleri İbn-i Kayyim ile şeyhi, Harrani´nin (İbn-i Teymiyye´nin) ardinda gitmekten bir milyon defa evla ve hayirlidir.

İbn-i Teymiyye´yi takdis eden ve İbn-i Kayyim´den daha aşiri giden Şevkani daha da küstahlik gösterip : ´inda şunlari söylemiştir:

Gayru: degildir>kelimesini hazf etmiş ve sözü, kendi aleyhine huccet olmuştur. Hak; uyulmaya, her şeyden daha haklidir. Eger bu müdafaa (avukatlik), Eslafin : gecmişlerin mezhebleri icin ise; bu mezhebler, Sunnet-i Mutahhareye tercih olunmaktan daha hakir ve daha az degerdedir. Yok; bu müdafaa eger Ömer İbn-i Hattab icin ise; O miskinin (!...) Resulullah(s.a.s.)´e nisbetle ne kiymeti olur-- .. Sonra, hangi müslim vardir ki; onun akli ve ilmi, sahabinin kavlini, Muhammed Mustafa(s.a.s.)´in kavline tercih etmeyi güzel bulsun?.>.(Beraatu´l-Eş´ariyye, Min Akaidi´l-Muhalifin: cuz: 2 s: 44-48).

Görülüyor ki Şevkani; sözü ile, Hz. Faruk´u bir lafz ile verilen üc talak vaki olacaginda O´na muvafakat eden bütün Sahabeyi ve bunun zimninda, buna kaail olan muctehid imamlari alenen tahkir edip alcaklamiş oluyor. Zaten kendilerinden başka alim, muctehid tanimayan ve hak mezhebleri reddeden bu muctehid taslaklarinin erkan-i ictihadlari ve bu babda olunca semayeleri üc şeydir :

1-Utanmazlik;
2-Selefiyye: Selefciler olduklarini iddia etmek, (Halbuki selefin yolu, Hz.Ömer´in yoludur.)
3-Gecmiş ulema-i kirama hakarette bulunmaktir!...(Ayni eser, ayni sahife).

Haysiyyet ve itibari olmayan kimselerin adeti budur; muhterem, faziletli kimseleri, zemm-u tahkir ederek haysiyyet ve itibar kazanmaya calişirlar. (Allah´in laneti, gazabi, sapik, zalim, bid´atcilar üzerine olsun!...).

Hz. Ömer (r.a.)´i Taniyalim

Allame İbn Hacer Heytemi; Hz. Ömer (r.a.)´in menakibi, haiz oldugu fazilet ve meziyyetleri hakkinda isimli kitabinda 68 (altmiş sekiz) hadis zikretmiştir. Biz, bunlardan ancak bir kacini, kaynaklari ile birlikte buraya derc edecegiz.

1)”Sizden evvel gelip gecen ummetler icinde, Allah tarafindan mulhem; peygamberler olmadiklari halde kendilerine haber ilham olunan (ve hakki konuşan) kimseler vardi. Eger ummetimin icinde de bunlardan bir kimse bulunursa – ki, şüphesiz bulunacaktir-- o da muhakkak Ömer´dir.”(Buhari, Muslim, Tirmizi, 3693, Nesai.Umdetu´l-Kaari, 7/614).

2)”Uyumakta oldugum esnada gördüm ki halk bana arz olundu. Üstlerinde gömlekler vardi. Bu gömleklerden kimi memelere variyor, kimi bundan daha kisa idi. Ömer de bana arz olundu, üzerinde eteklerini yerde sürdügü bir gömlek vardi. diye surdular. “Din ile” cevabini verdi.(Buhari, Babu Menakib-i Ömer İbnu´l-Hattab)

3-) (Uzunca bir hadis nihayetinde) “Ey Hattab oglu! Hayatim yed-i kudretindeolan Allah´a yemin ederim ki; Sen bir yolda giderken şeytan aslaseninle karşilaşmaz, şayet karşilaşirsa – mutlaka seninyolundan başka bir yolda gider
.” (Buhari ayni babda)

4)Bu hadisin altinda Abdullah İbn-i Mesud (r.a.): “Ömer´in müslüman olmasindan itibaren, izzet-u şerefimizle yaşamaya devamettik.”demiştir
.(Umdetu´l-Kaari, 7/610-612)

5)”Eger benden sonra peygamber (gelecek) olsaydi, muhakkak ki o, Hattab oglu Ömer olurdu (cünkü) Allah ona, peygamberlere has meziyyet ve faziletlerden ihsan buyurmuştur)”.(
Ahmed, Tirmizi, Hakim Ukbe b. Amir´den; Taberani: İsme b. Malik´den tahric etmiştir).

6)”Hic şüphesiz Allah, hakki; Ömer´in lisani ve kalbi üzere cari kilmiştir”.(
Ahmed, Tirmizi: 3682 rakamla, İbn-i Ömer´den; Ahmed, Ebu Davud, Hakim Ebu Zerr´den Ebu Ya´la, Hakim Ebu Hureyreve Taberani Bilal (r.anhum)´den rivayet etmişlerdir.)

7)”Benim sunnetime, benden sonra da mazhar-i hidayet olmuş Hulefa-yi Raşidin´in sunnetine yapişiniz”.(
Sunen Sahibleri İrbad İbn-i Sariye´den.Tergib-i Terhib: 1/78).

8)”Benden sonra gelecek (bana halife olacak) olan o iki zata; Ebu Bekrile Ömer´e iktida ediniz
”.(Ahmed İbn-i Hanbel, Tirmizi: 3663 numara ile ve İbn-i Mace Huzeyfe´den.)
9)Hz. Ömer (r.a.)´in isabetli reyine muvafik olarak bir cok ayet nazil olup vahiy gelmiştir. İbn-i Hacer Heytemi, bunlardan 17 tanesini–Savaik-i Muhrika: 61-62 de-- ve Ahmed Naim efendi de 11 tanesini–Tecrid-i Sarih Tercemesi: 2/349-353 de-- zikr-u beyan etmişlerdir. Suyuti ise Tarihu´l-Hulefa sinda... bunlari yirmi bire cikarmiştir.

İşte Ömer (r.a.), müstesna menakibinden ancak bir nebze bahsedebildigimiz bu mubarek Zat-i Muhteremdir. O halde halde; Şevkani gibi sefil miskinlerin, o büyük insanin yaninda ne kiymeti olur?. Onlar kac paralik insan ki adil halife Ömer´e hakaret edebiliyorlar?.

Mufessir Elmali´li Hocamizin tabiriyle : Tarih-i umumiyiokuyunuz ve bugün dünyadaki kavimlere de atf-i nazar ediniz.Bakiniz, bunlarin icinde mesela bir Hz. Ömer siyretinin nazariolabilecek hic bir misal bulabilecek misiniz?. Bir taraftan futuhatelektrik sür´atiyle şark-u garbe yayilirken, diger taraftan bütünadalet-i ilahiyye yerleri, gökleri dolduruyordu ve bu nimetlerinicinde zevki hakka müstagrak olan Ömer´in sirtindaki yamali birgömlek, alemin gözüne, Kisralarin, Kayserlerin tac-ihaşmetlerinden cok yüksek bir hiss-i ibtihac saciyordu... ilh..Hak Dini Kur´an Dili:1/132-133 ikinci baski 1960).

Sonra; Şevkani´nin: , mealindeki yukaridaki kaydettigimiz :Hangi müslimvar ki; onun akli ve ilmi... diye başlayan sözü de; Hak kelamdir, fakat onunla batil kasdedilmiştir. (İslamda Talakin Hükmü ve Hikmetleri Sf. 165-169/Ekrem Doganay)