AHBAR

Yahudi alimleri ve din adamlari hakkinda kullanilan Kur´ani bir tabir. Hahamlar.

Yahudiler, Ahbar kelimesini belli bir grup alim ve yahudiligi insanlara ögreten, yahudi şeriatini ve dini hükümleri bilen kimseler icin kullanmişlardir. Bunlar yahudiler arasinda cikan anlaşmazliklara ve problemlere cözümler getirmekte idiler.

Kur´an-i Kerim´de gecen Ahbar kelimesi muhtemelen İbranice´den Arabca´ya girmiş bir tabir olup, ayetlerde hristiyanlarin papazlari ile birlikte zikredilerek her iki din mensublarinin din adamlarini ilah edindikleri ve onlarin tavsiye ve direktiflerine uyduklari bildirilmektedir.

“Onlar, Ahbar´ini (hahamlarini) veruhbanlarini (papazlarini) ve Meryem oglu İsa Mesih´i Allah´tan başka Rab´ler edindiler. Halbuki onlar, ancak “bir” olan ve kendisinden başka ilah olmayan Allah´a ibadet etmekle emrolunmuşlardi. Allah onlarin ortak koştuklarindan münezzehtir.”(et-Tevbe, 9/31)

Ahbar ve Ruhban tabirleri ayni surede bir kac ayet sonra tekrar zikredilirken onlarin insanlara yaptiklari haksizliklar dile getirilmektedir:
“Ey iman edenler, Hahamlar ve papazlardan pek cok haksiz yere insanlarin mallarini yerler, onlari Allah´in yolundan alikoyarlar.”(et-Tevbe, 9/34)

Yahudiler arasinda büyük bir itibar ve nüfuza sahip olan ahbar, dini hükümleri arzu ettikleri gibi evirip cevirerek insanlari kendilerine baglamiş ve Tevrat´i istedikleri gibi yorumlayarak dini tahrif etmişlerdir.

Hz. Peygamber´in Medine´ye hicretinden sonra bu yahudi Ahbar´indan ve ileri gelenlerinden olan Abdullah b. Selam müslüman olmuş ve bunlarin din de yaptiklari tahribati müslümanlara anlatmiştir.

Tevrat´in hükümlerini uygulamalari gerekirken hep bundan uzak kalan Ahbar, Kur´an-i Kerim´de “Allah´in hükümleriyle hükmetmeyenler kafirlerin ta kendileridir...Zalimlerin ta kendileridir... Fasiklarin ta kendileridir.” şeklinde anlatilmişlardir. Bu ayetler Ahbari ve onlarin yolunu izleyerek Allah´in hükümlerinden uzak kalip bunlari uygulamayanlarin durumunu aciklamaktadir.(Şamil İslam Ansiklopedisi Ct. 1. Sf. 54/Heyet)