Tarih koğuşunda yaz durağı

Turan

Aktif Üye
Sp Kullanıcı
Katılım
30 Ocak 2017
Mesajlar
2,227
Tepkime puanı
197
tarih koğuşunda yaz durağı

yaz bir defa gelir köpürtmeden
sesimizi duyarmış gibi kalp içinde zarif düşünce
eylemler hep yorar yaşamı tutunduğumuz iskelede
barınaklar bizi ağırlayamaz akşamları

yaz bir defa gelir yaşlanmadan
avlumuza düşmeden kediler ince bıyıklarıyla
ninem çayıyla kaldırıma uzak düşlerde
sessiz bir senfoni hafif hafif yükselir pencereden
yorgun bir yaz gelip geçer bahçemizden

yazları ölürüz biraz hiç ölmezmiş gibi başka mevsimlerde
sırtımız kaşınır çocuklar yürümeye durur yollarda
ne yazık ki apartmanlar arkamızda heybetli heybetli
menfur sıcaklığın saldırısını kınarlar
yazlıklara saldırmadan duramazlar kış insanları
bu yaz yine alır götürürler soframızdan kederleri

yaz bir defa gelir elleri incitmeden günışığıyla
kara bir duman tez elden terk eder avluları
tarih eminönünden başlar kendini okumaya
kız bahçelerinde rüzgar söylenir durur
yaz gelir ve geçer içimizden
kınamadan halbuki hiçbir şeyi
alıştığımız geniş zaman eklerinden/adem yazıcı
 
Üst